Matko moja

Matko moja sukno mojego życia utkałaś.
To ja, syn twój pod sercem mnie trzymałaś

Piszę do Ciebie list, moje słowo ci zostawię.
Moje słowo, mój testament, bez lęku w obawie.

Opowiedz mi raz jeszcze o nadziei dnia,
zatrzyj drogę do kruczych gniazd.

Sen spokojny, strzyga piersi nie dusi,
głowy mojej ponura myśl nie kusi.

Zmurszałą czerń chocholej krwi
wyprałaś w barwę bieli anielskich drwin.

Matko moja smutki swe pochowaj
Saraceni nie żyją, podbita już Troja.

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | zaplanuj-wakacje-w-lubiewie.zachpomor.pl | Najnowsze komentarze | Komentarze

• muzyka
• Tup! Tup!
• po drugiej stronie pętli
• kocham, machok, chokma .
• Sternbergu, nie zabieraj nam wieczności.
• Przeszlosc ma pamiec
• Spoglądając
• rozmyślanie

• ściąganie z wrzuty
• W pustej pajęczynie
• Kłąb myśli
• "spieszyłem się"
• scenariusz i reżyseria
• Memento
• to ja.
• o tym