Niedoszła Przyszła Bratowa

Dziwne
Najtrudniej jest wybaczyc zło
Nie we mnie skierowane
Może widziałam to
Wyraźniej
Bo tak późno przejrzałam na oczy
I zobaczyłam nagle nagą prawdę
W całej okazałości

A może widziałam tylko obraz Zniekształcony
Taki jaki chciałam widziec
Ze swojej jednej jedynej strony

Nie pozwoliłam się wam bronic

Życzyłam wam wszystkiego
Najgorszego
Wznosiłam toast
Arszenikiem

Tyle jest złego co dobrego

Może ty widzisz dalej i wyżej

Gdybym mogła wyssałabym z siebie jad
Co mi zatruwa serce

Że nie umiem nie napinac mięśni
Zaciskam pięści zęby żołądek
Żeby nie syczec
Nie warczec
Nie wydrapywac jej z twarzy gęby

Nadal

Jestem opętana żądzą
Zemsty

Może dlatego że
Stoję wciąż po stronie
Skrzywdzonej ofiary
Która chwali mi się nowym życiem

Uwierzyłabym że zapomniała
Ale ja robię dokładnie to samo

Maska na twarzy
Przyklejony uśmiech
Pancerz
Tapeta
I wysokie obcasy

Byle do przodu

Królowa jest tylko jedna

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Blade wieczny łowca megavideo | Najnowsze komentarze

• Skuteczne artykuły
• jedno z dwóch
• Pewnego dreszczowego dnia...
• Czekając na babie lato
• Deszcze
• losie mój...
• skaza
• skałbieg pośrodku nikczemnych.

• ubezpieczenia samochodów
• Szeptem...
• ból(iMIA)
• Rozmyślanie
• * * *
• tafla poznania
• Organoleptycznie
• echo zatrutej strzały amora