w moim domu

na cichych palcach
po domu skradam się
w roli skazańca
do serca przykładam gniew

palę się
palę

zatrzymuje mnie strach
nienamacalny, duszący jak gaz
godzinami modlitwa do gwiazd
ciężki gmach

wali się
wali

popadam w głąb chaosu
i ja też krzyczę
oczy mam mokre od czasu
gdy upadłam i odnalazłam ciszę

łzy słone
łzy

poczekaj aż odgonię
samotność i agonię
wśród ludzi mi bliskich
aż stracę zmysły

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Sprzedaż mieszkań świętokrzyskie | Najnowsze komentarze

• Ubezpieczenia Gdańsk
• jedno z dwóch
• Pewnego dreszczowego dnia...
• Czekając na babie lato
• Deszcze
• losie mój...
• skaza
• skałbieg pośrodku nikczemnych.

• star wars atak klonów ogladaj
• Szeptem...
• ból(iMIA)
• Rozmyślanie
• * * *
• tafla poznania
• Organoleptycznie
• echo zatrutej strzały amora