w moim domu

na cichych palcach
po domu skradam się
w roli skazańca
do serca przykładam gniew

palę się
palę

zatrzymuje mnie strach
nienamacalny, duszący jak gaz
godzinami modlitwa do gwiazd
ciężki gmach

wali się
wali

popadam w głąb chaosu
i ja też krzyczę
oczy mam mokre od czasu
gdy upadłam i odnalazłam ciszę

łzy słone
łzy

poczekaj aż odgonię
samotność i agonię
wśród ludzi mi bliskich
aż stracę zmysły

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | dalacin c | Najnowsze komentarze | Komentarze

• suknie W1
• To czego nie masz
• Kolaps
• "Brak organów na sprzedaż"
• Iskierka
• kiedyś...
• nie można wierzyć
• 40lat

• sklep internetowy
• wulgarnym .
• życie psiakrew
• elektro
• czasem tak bywa
• gdy jesteś ze mną
• słowo miłość
• czy pamiętasz miły